Τα σπαρακτικά λόγια της μητέρας του παιδιού του Τζορτζ Φλόιντ: Δεν θα δει την κόρη του να μεγαλώνει

Τα σπαρακτικά λόγια της μητέρας του παιδιού του Τζορτζ Φλόιντ: Δεν θα δει την κόρη του να μεγαλώνει

Στο πλευρό της η 6χρονη Τζιάνα

Η μητέρα της κόρης του Τζορτζ Φλόιντ ζήτησε χθες Τρίτη να αποδοθεί δικαιοσύνη για τον θάνατό του κατά τη βίαιη προσαγωγή του από τέσσερις λευκούς αστυνομικούς, τονίζοντας ότι ήταν ένας καλός πατέρας που δεν του άξιζε να πεθάνει με αυτό τον τρόπο, ακινητοποιημένος στο έδαφος.

Με την 6χρονη κόρη της Τζιάνα στο πλευρό της, η Ρόξι Ουάσινγκτον δήλωσε στους δημοσιογράφους ότι επιθυμεί και οι τέσσερις αστυνομικοί να πληρώσουν για τον φόνο του Φλόιντ, που έχει προκαλέσει μεγάλες διαδηλώσεις στις ΗΠΑ και αλλού στον κόσμο.

«Στο τέλος της ημέρας αυτοί πάνε σπίτι τους και είναι με τις οικογένειές τους», δήλωσε η Ουάσινγκτον. «Η Τζιάνα δεν έχει πατέρα. Δεν θα τη δει ποτέ να μεγαλώνει, να αποφοιτά. Δεν θα τη συνοδεύσει στην εκκλησία στον γάμο της».

Την ώρα που η Ουάσινγκτον έκανε τις δηλώσεις αυτές στη διάρκεια μιας σύντομης συνέντευξης Τύπου από το δημαρχείο της Μινεάπολις, η Τζιάνα, φορώντας λευκό μπλουζάκι, τζιν και αθλητικά παπούτσια, ήταν κολλημένη πάνω της, με το πρόσωπό της συχνά συνοφρυωμένο.

«Την αγαπούσε, την αγαπούσε τόσο πολύ», πρόσθεσε η Ουάσινγκτον. «Είμαι εδώ με το μωρό μου. Είμαι εδώ για τον Τζορτζ διότι θέλω δικαιοσύνη για εκείνον και θέλω δικαιοσύνη για εκείνον επειδή ήταν καλός. Ανεξαρτήτως του τι πιστεύει οποιοσδήποτε, ήταν καλός», κατάληξε.

Στο πλευρό της Ουάσινγκτον βρίσκονταν οι δικηγόροι της οικογένειας και ο στενός οικογενειακός τους φίλος Στίβεν Τζάκσον, ένας πρώην παίκτης του NBA, ο οποίος συνόδευσε την Τζιάνα στο κτίριο.

«Γιατί πρέπει να βλέπουμε τον πόνο της; Είμαι εδώ για να αποδοθεί δικαιοσύνη για τον αδελφό μου (…) και με κάποιο τρόπο γ..ω το, θα το καταφέρουμε», τόνισε ο Τζάκσον.

1
σχόλιο
  1. avatar Νίκος Γεωργαράς

    Είναι τριτοκοσμική χώρα οιΗΠΑ. Άντεξα εκεί ένα εξάμηνο. Με καλή και καλοπληρωμένη δουλειά στα ΗΕ,Σταιστικές Υπηρεσίες. Στη Τοπική μας λεσχη, Νισυριακή, στο Μανχαταν, σε μια συζήτηση ένας παλιός συμμαθητής και φίλος, απόρησε,ισως φαινομενικά, γιατί έμενα εκεί και δεν γυρνούσα στον Καναδά να ζω σαν ανθρωπος?
    Δεν του απάντησα. Γύρισα στο απάρτεμαν που έμενα πακετάρησα τα λίγα πράγματα που είχα, τα περισσότερα βιβλία και το επόμενο πρωί πήρα τον σιδηρόδρομο και γύρισα στο Μόντρεαλ. Είμαι τώρα 82 ετών. Έζησα σαν "άνθρωπος αναμεσα σε ανθρώπους".
    Δεν το ματάνιωσα ποτέ!

Παρακαλούμε περιμένετε ...