Ράγισαν καρδιές στο τελευταίο «αντίο» στην Γωγώ Μαστροκώστα: Το λευκό φέρετρο και οι σπαρακτικοί επικήδειοι του Τραϊανού Δέλλα και της κόρης τους, Βικτώριας

Δείτε φωτογραφίες

Σε κλίμα οδύνης τελέστηκε στον Ιερό Ναό Αγίας Τριάδος στο Ελληνικό η εξόδιος ακολουθία της Γωγώς Μαστροκώστα, με την οικογένειά της και τους φίλους της να την αποχαιρετούν συντετριμμένοι.

Τραγικές φιγούρες ήταν ο Τραϊνός Δέλλας η κόρη τους, Βικτώρια καθώς και η μητέρα της Γωγώς Μαστροκώστα και η αδερφή της.

Στο πλευρό τους βρέθηκαν και πρόσωπα του καλλιτεχνικού χώρου και στενοί φίλοι της πρώην γυμνάστριας και μοντέλο. Μεταξύ αυτών ο Χάρης Σιανίδης, ο Αντώνης Ρέμος, η Υβόννη Μπόσνιακ, ο Βασίλης Μπισμπίκης, η Δέσποινα Βανδή, η Νόνη Δούνια, ο Βασίλειος Κωστέτσος, ο Λάκης Γαβαλάς, ο Νίκος Κουρκούλης, ο Κώστας Χαλκιάς, η Ελένη Πετρουλάκη, ο Ίλια Ίβιτς, ο Ντέμης Νικολαΐδης, η Μαρί Κωνσταντάτου, ο Τάκης Φύσσας, ο Τάκης Ζαχαράτος και πολλοί ακόμη.

 

Στη συνέχεια θα ακολουθήσει η ταφή στο εξωκλήσι του Αγίου Γεωργίου στο Ευηνοχώρι Μεσολογγίου, τόπο καταγωγής της εκλιπούσας. Αντί στεφάνων, η οικογένεια επιθυμεί δωρεά στο Ίδρυμα Φλόγα.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Τραϊανός Δέλλας: «Ξεκουράσου αγάπη μου γιατί κουράστηκες πάρα πολύ και πέτα ψηλά»

Ο Τραϊανός Δέλλας αποχαιρέτησε τον έρωτα της ζωής του με έναν συγκινητικό επικήδειο:

«"Άγγελέ μου". Έτσι με φώναζες, έτσι με αποκαλούσες παντού. "Ο φύλακας άγγελός μου" έλεγες. Στα πεντηκοστά μου γενέθλια, όταν έμεινα μόνος μου στο δωμάτιο του νοσοκομείου, όταν σε πήραν για την εντατική, λύθηκαν όλα ξαφνικά μέσα στο μυαλό μου. Εσύ ήσουν άγγελος και όχι εγώ. Εσύ ήρθες στη ζωή μου να μου μάθεις πράγματα. Έλεγα ότι έχω υπομονή και επιμονή,αλλά πόσο μικρός ήμουν μπροστά σου! Με τη δικιά σου υπομονή σε όλα αυτά που έχεις περάσει, πόση επιμονή για να τα ξεπεράσεις.

Η ομορφιά και η λάμψη σου μόνοσε άγγελο παραπέμπουν. Και αυτό είναι μια ακόμη απόδειξη ότι εσύ ήσουν άγγελος και όχι εγώ. Μου έριχνες στάχτη στα μάτια όλα αυτά τα χρόνια για να μην μπορώ να σε καταλάβω, αλλά αυτή ξεπλύθηκε από τα δάκρυά μου τις στιγμές που ήμουν μόνος στο δωμάτιο του νοσοκομείου, για να μπορέσω να δω καθαρά την πραγματική σου μορφή και τα μαθήματα που μου έδινες. Εγώ τις περισσότερες φορές σε φώναζα ‘μωρό μου’ γιατί από την ημέρα που σε γνώρισα το μόνο που ήθελα ήταν να σε προσέχω, να σε φροντίζω και να σε προστατεύω, όπως κάνω στα μωρά. Και η ανάγκη μου αυτή έγινε ακόμη μεγαλύτερη όταν έφερες στον κόσμο το δικό μας μωρό, τη Βικτώρια. Και έτσι είχα δύο μωρά να προσέχω. Το κάθε ένα ήθελε τη δική του φροντίδα αλλά και όλα τα αποθέματα αγάπης που είχα για εσάς. Και ευτυχώς είναι αστείρευτα.

Όλα αυτά τα χρόνια ζούσα μια ζωή όπως τη φανταζόμουνα. Παρά τις δυσκολίες που συναντήσαμε στο δρόμο μας. Ήμασταν μαζί κρατώντας ο ένας τον άλλον. Στα εύκολα, στα δύσκολα και στα πολύ δύσκολα. Δεν σε εγκατέλειψα ποτέ. Ούτε στιγμή. Πάντα ήσουν στο μυαλό μου και πάντα προτεραιότητά μου, γιατί είσαι το μωρό μου.

Μαζί σου, έζησα τις πιο όμορφες και τις πιο δύσκολες στιγμές, αλλά κι αυτές ακόμα, αυτά μαζί σου, με ένα χαμόγελο όλα έσβηναν. Όλες οι όμορφες στιγμές θα γίνουν αναμνήσεις, αλλά και οι πολύ δύσκολες μαθήματα. Μαθήματα θάρρους, αξιοπρέπειας, δύναμης ψυχής, καλοσύνης, στωικότητας, υπομονής και άλλων πολλών αρετών που είχες μέσα σου.

Τα σ' αγαπώ που σου έχω πει είναι πολύ λίγα για αυτό που αισθάνομαι για σένα. Το ευχαριστώ είναι πολύ μικρό για αυτά που μου έδωσες και η ευγνωμοσύνη μου στο Θεό που μου χάρισε έναν από τους αγγέλους του για συντροφιά μεγάλη, άσχετα αν δεν κράτησε περισσότερο. Αγάπη μου, άγγελέ μου, κάθε φορά που έπρεπε να αντιμετωπίσουμε ένα πρόβλημα υγείας σου, σου έλεγα "Μη φοβάσαι, θα πάρουμε μια βαθιά ανάσα, θα βουτήξουμε και θα ξαναβγούμε στην επιφάνεια". Και βγήκαμε όλες τις φορές. Απλά αυτή τη φορά κολυμπούσαμε σε ωκεανό. Αλλά και πάλι σου είπα "Μη φοβάσαι, εγώ είμαι δίπλα σου. Εσύ μόνο κολύμπα’"και το έκανες. Και εγώ θα είμαι εδώ. Όμως τα κύματα που μας χτυπούσαν ήταν κάθε φορά και πιο δυνατά. Και στο τελευταίο σε έχασα από δίπλα μου. Ξεκουράσου αγάπη μου, γιατί κουράστηκες πάρα πολύ και πέτα, πέτα ψηλά, μακριά από κάθε ασθένεια, μακριά από κάθε φθόνο, μακριά από κάθε μικρότητα αυτού του κόσμου.

Αλλά όπου και να είσαι, να ξέρεις η αγάπη όλων μας θα σε φτάνει. Και ένα κομμάτι θέλω να πω, που αφιερώναμε ο ένας στον άλλον. ‘Αν ήξερα που πήγαινα να μπλέξω και σε τι παιχνίδι άδικο να παίξω. Αν ήξερα τι με περίμενε, να ήσουνα σίγουρη. Να ήσουνα σίγουρη ότι πάλι, πάλι, πάλι σε σένα θα ερχόμουνα, πάλι και ξανά θα σε ερωτευόμουνα. Απ' την ίδια τη σκανδάλη δε θα φοβόμουνα, πως για μια φορά και πάλι θα ξανά σκοτωνόμουνα’. Ένα μεγάλο ευχαριστώ που είστε όλοι εδώ».

 

 

Ράγισε καρδιές η κόρη της Γωγώς Μαστροκώστα: «Δεν σου λέω αντίο, γιατί θα είσαι για πάντα μέσα μου»

«Ξέρω πως σήμερα είναι μια ημέρα πένθους και πως όλοι είμαστε βαθιά στεναχωρημένοι. Όμως μέσα μου νιώθω πως δεν θα έπρεπε να είναι έτσι. Γιατί πέρα από όλα, το τελευταίο πράγμα που θα άξιζε σε αυτή τη γυναίκα είναι λύπη. Η μάμα μου έζησε τη ζωή της με χαμόγελο και περηφάνια. Αγάπησε βαθιά και έδωσε δύναμη σε όλους μας ξεχωριστά. Πάλεψε με χαμόγελο, αλλά όχι με φόβο. Η μαμά μου ήταν φτιαγμένη να αγαπά και να δίνει. Ήταν μια υπέροχη σύζυγος, μια αληθινή φίλη, μία στοργική κόρη και μια δυνατή αδελφή. Και πάνω από όλα μια μοναδική μαμά. Μαμά, με έμαθες να αγαπάω, να σέβομαι, να σκέφτομαι τον άλλον. Μαζί με τον μπαμπά μου έδειξεις τι σημαίνει να έχεις αξίες. Μου έμαθες να μην είμαι κακομαθημένη και να πατάω στα πόδια μου. Μου έδειξες τι είναι ο έρωτας, η αφοσίωση και η απόλυτη εμπιστοσύνη. Ήσουν και θα είσαι για πάντα η κολλητή μου, το άτομο με το οποίο θα μοιράζομαι τα πάντα. Όταν ήμουν μικρή, σου έλεγα πως όταν θα φύγω για σπουδές θα σε πάρω μαζί μου και τώρα ξέρω ότι θα είσαι παντού μαζί μου. Και αυτό το φρόντισες εσύ. Στον γάμο σου είχες γράψει ένα τραγούδι για τον μπαμπά και τώρα ήρθε η στιγμή να σου αφιερώσω κι εγώ έναν στίχο. Αν υπάρχουν άγγελοι, ο δικός μου είσαι εσύ. Και αν υπάρχει αγάπη, είσαι η μοναδική. Σε αγαπώ μαμά, μαμά, δεν σου λέω αντίο γιατί θα είσαι για πάντα μέσα μου», είπε η Βικτώρια Δέλλα.