«Η χώρα πρέπει να αφήσει πίσω της το κρατικοδίαιτο μοντέλο και τα επιδόματα»
«Η Ελλάδα της νέας εποχής χρειάζεται θεσμική σταθερότητα, παραγωγική φιλοδοξία και εθνική αυτοπεποίθηση. Χρειάζεται μια κεντροδεξιά που μπορεί να εμπνεύσει, να δώσει όραμα, ελπίδα για το μέλλον. Ένα κοινό μέλλον που κρατά ανοιχτό τον δρόμο της κοινωνικής ανόδου, δίνει στους νέους λόγο να μείνουν και να δημιουργήσουν, στηρίζει όσους παράγουν, προστατεύει όσους δοκιμάζονται και χτίζει κράτος αντάξιο των προσδοκιών κάθε πολίτη. Εκεί βρίσκεται η μεγάλη αποστολή μιας παράταξης με βαθύ φιλολαϊκό χαρακτήρα, όπως η Νέα Δημοκρατία: Να κάνει την ελπίδα κοινό ορίζοντα για τη μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία». Αυτά τονίζει, μεταξύ άλλων, ο υπουργός Εθνικής Αμυνας, Νίκος Δένδιας, σε άρθρο του στο «Liberal.gr», σχετικά με το μέλλον της κεντροδεξιάς στην Ελλάδα.
Παράλληλα, σημειώνει ότι «στην εποχή των μεγάλων και ταχύτατων αλλαγών είναι αυτονόητο ότι η Νέα Δημοκρατία, η παράταξη που εκπροσωπεί την κεντροδεξιά στην Ελλάδα, οφείλει να εξελίσσεται, να προσαρμόζεται στις νέες συνθήκες, αλλά και να διατηρεί τον πυρήνα των αρχών και αξιών της αναλλοίωτο. Όχι μόνο γιατί οι ιστορικές επιλογές της έχουν πλήρως δικαιωθεί, αλλά γιατί μπορούν να δώσουν ουσιαστική ελπίδα για το μέλλον. Κατά συνέπεια, ιστορική υποχρέωση και καθήκον της κεντροδεξιάς είναι να δημιουργήσει τις συνθήκες που θα εξασφαλίσουν την ευημερία και πρόοδο των πολιτών και που θα τους επιτρέπουν να ονειρεύονται ένα καλύτερο μέλλον».
Όπως διευκρινίζει ο υπουργός Εθνικής Άμυνας «οι προϋποθέσεις για να επιτευχθεί αυτό εμπεριέχονται στα δομικά συστατικά στοιχεία της φιλελεύθερης ιδεολογίας της: Στη δημοκρατία, στα ανθρώπινα δικαιώματα, στην προστασία των αδυνάμων, στο Κράτος Δικαίου, στην ελευθερία του Τύπου, στον πλουραλισμό, στη διατλαντική συμμαχία και στην ευρωπαϊκή ολοκλήρωση. Για την Κεντροδεξιά το σύγχρονο φιλελεύθερο κοινωνικό κράτος αποτελεί τον πολιτικό εγγυητή της κοινωνικής συνοχής και της ευημερίας».
«Η αποδοχή των βασικών αρχών της Κεντροδεξιάς στην Ελλάδα αποτελεί την ισχυρή επικύρωση των πολιτικών επιλογών της. Αυτονόητη προϋπόθεση ότι αυτές υπηρετούν αποδεδειγμένα το κοινωνικό σύνολο και όχι τα συμφέροντα των λίγων ή όποιων έχουν στόχο τη νομή της εξουσίας», προσθέτει ο κ.Δένδιας, ενώ υπογραμμίζει ότι «η κεντροδεξιά στην Ελλάδα απευθύνεται διαχρονικά στη μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία. Είναι η παράταξη των πολλών, όχι των λίγων. Ένα πραγματικά λαϊκό κόμμα. Αυτός ο φιλολαϊκός χαρακτήρας αποτελεί τον πυρήνα της ιδεολογικής ταυτότητας και συνιστά το θεμέλιο από το οποίο αντλεί τη νομιμοποίηση της κοινωνίας για τις πολιτικές της επιλογές. Ένας χαρακτήρας συμβατός όσο ποτέ άλλοτε με τις προκλήσεις της σύγχρονης εποχής. Ένας χαρακτήρας που αποτελεί οδηγό για το μέλλον της Κεντροδεξιάς στην Ελλάδα».
Όσον αφορά στην αξιοπιστία της σύγχρονης πολιτικής πρότασης από την κεντροδεξιά, επισημαίνει ότι «θα κριθεί από το περιεχόμενο της, το ύφος της και, κυρίως, την ταύτισή της με τις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας. Απαιτείται καθαρός πολιτικός λόγος, μετριοπάθεια και σχέση εμπιστοσύνης με τις υγιείς κοινωνικές ομάδες».
Παράλληλα, ο υπουργός Εθνικής Αμυνας αναφέρει ότι «η μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία δεν αναζητά πολιτικές αυταπάτες. Έχει, άλλωστε, πληρώσει ακριβά τις εύκολες υποσχέσεις και τις ανέφικτες βεβαιότητες, όπως επίσης τις εμμονές και τις ιδεοληψίες. Αντίθετα, αναζητά λύσεις ρεαλιστικές, που βλέπουν μπροστά, καθαρά και που αντέχουν στον χρόνο. Για αυτό ο πολιτικός λόγος οφείλει να είναι απλός, καθαρός και να προτείνει διεξόδους που έχουν στέρεες βάσεις εφαρμογής. Αυτό είναι το σημείο στο οποίο θα κριθεί η αξιοπιστία κάθε σύγχρονης πολιτικής πρότασης, ανεξαρτήτως ιδεολογικής προέλευσης. Προϋπόθεση για κάθε μεγάλη παράταξη που διεκδικεί ρόλο πλειοψηφίας είναι να καταλαβαίνει την εποχή της, να μιλά στη γλώσσα των πολιτών και να κατορθώσει να μετατρέψει την αγωνία τους σε πρόταση. Στη σημερινή συγκυρία η κεντροδεξιά πρέπει να πείσει την κοινωνική πλειοψηφία ότι, εφόσον συναινεί στις βασικές πολιτικές επιλογές που συνθέτουν μια προηγμένη φιλελεύθερη δυτική κοινωνία, η μετάβαση στη νέα εποχή απαιτεί αλλαγή κουλτούρας και αντίληψης».
Επίσης, όπως αναφέρει, «να πείσει ότι η χώρα χρειάζεται να αφήσει πίσω της τη συνήθεια του κρατικοδίαιτου μοντέλου, την υπερεξάρτηση από περιορισμένους τομείς οικονομικής δραστηριότητας και την πεποίθηση ότι η επιδοματική πολιτική αρκεί για να βελτιώσει το βιοτικό επίπεδο των πολιτών. Να πείσει ότι χρειάζεται ουσιαστική ενίσχυση της ελεύθερης αγοράς, αναδιάρθρωση της αγροτικής παραγωγής, ενίσχυση της βιομηχανίας, εμπιστοσύνη στις νέες τεχνολογίες και στρατηγική επιλογή προς όφελος της καινοτομίας. Χρειάζεται αμυντική θωράκιση και πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική. Και για να πετύχει το μεταρρυθμιστικό της έργο χρειάζεται ένα μικρότερο, συμπαγές και αποτελεσματικότερο κράτος».
Υπογραμμίζει ακόμη ότι «προκειμένου να δώσει όραμα για το μέλλον, πρέπει, καταρχάς, να ενισχύσει τη σχέση της με τις υγιείς παραγωγικές ομάδες, τον ελεύθερο επαγγελματία, τον αγρότη, τον μισθωτό, αλλά και τον συνταξιούχο. Κυρίως, τον νέο που αναζητά προοπτική και τον πολίτη που αισθάνεται ευάλωτος, που νοιώθει ότι η ανάπτυξη δεν έχει φτάσει ακόμη στη δική του ζωή. Αυτή η σχέση χτίζεται και διατηρείται με ειλικρίνεια και απτό αποτέλεσμα. Μια παράταξη πλειοψηφίας χρειάζεται να ακούει τον πολίτη, ώστε εκείνος να διατηρεί συναισθηματικό δεσμό και πολιτική ταύτιση με αυτήν. Ο λαϊκός χαρακτήρας της κεντροδεξιάς έχει ουσιαστική αξία όταν εκφράζεται μέσα από την ενίσχυση των παραγωγικών δυνάμεων, τη στήριξη της μεσαίας τάξης, τη δημιουργία ευκαιριών για τους νέους και την προστασία των ευάλωτων. Ιδιαίτερα η περίπτωση των πιο αδύναμων αποτελεί θεμελιώδες κεφάλαιο στη διαμόρφωση κάθε πολιτικής της κεντροδεξιάς παράταξης. Υπό αυτό το πρίσμα, ο φιλελευθερισμός αποκτά κοινωνικό βάθος, επειδή ακριβώς παρέχει τα μέσα και τη δυνατότητα σε κάθε πολίτη να προχωρήσει με τις δικές του δυνάμεις σε ένα κράτος που θέτει σαφείς κανόνες και εγγυάται ίσες ευκαιρίες για όλους. Μόνο τότε εμπεδώνεται η εμπιστοσύνη και η αίσθηση δικαιοσύνης».
Όσον αφορά στην ανάπτυξη, επισημαίνει ότι «έχει πολιτικό νόημα όταν μετατρέπεται σε καλύτερες δουλειές, υψηλότερο εισόδημα, περισσότερες δυνατότητες για τους νέους και ισχυρότερη παραγωγική βάση. Η αγροτική παραγωγή, η βιομηχανία, η καινοτομία, η τεχνητή νοημοσύνη, οι νεοφυείς επιχειρήσεις και η εγχώρια τεχνογνωσία συγκροτούν πεδία στα οποία η χώρα χρειάζεται να παράξει περισσότερο πλούτο. Μόνο όταν παραχθεί πλούτος και αντιστραφεί οριστικά το προβληματικό για δεκαετίες ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών της χώρας η ανάπτυξη θα μετουσιωθεί σε πραγματική κοινωνική πρόοδο. Για αυτό η σύγκλιση του ελληνικού ΑΕΠ με το μέσο ευρωπαϊκό αποτελεί υπαρξιακό εθνικό στόχο. Για να επιτευχθεί ο στόχος χρειάζονται άμεσες ξένες επενδύσεις και ενίσχυση της εγχώριας παραγωγής, από τη βιομηχανία έως τη μικρομεσαία επιχείρηση. Προϋπόθεση για να συμβεί αυτό αποτελεί ένα στιβαρό σταθερό θεσμικό πλαίσιο που διευκολύνει επενδυτές και επιχειρηματίες. Το κράτος οφείλει να είναι συμμέτοχος στις διαδικασίες που διευκολύνουν την εισροή και παραγωγή πλούτου και όχι συμμέτοχος στην τυραννία της γραφειοκρατίας και στη διανομή των κερδών μέσω υπέρμετρης φορολόγησης».
Ειδική αναφορά κάνει ο υπουργός Εθνικής Αμυνας στην εθνική ασφάλεια, σημειώνοντας ότι «αποτελεί προϋπόθεση ελευθερίας και ευημερίας. Στην περίπτωση της Ελλάδας αναγκαία συνθήκη επιβίωσης. Η "Ατζέντα 2030" αποτελεί μια εθνική στρατηγική και, ταυτόχρονα, ένα υπόδειγμα για τη λειτουργία του κράτους, που βλέπει πέρα από τις συμβατότητες του χθες σε νέα πεδία θωράκισης τα οποία δεν υφίσταντο μέχρι πρότινος. Ενσωματώνει τεχνολογίες αιχμής και σύγχρονες πρακτικές σε σύγχρονες οργανωτικά και λειτουργικά δομές, ενισχύει έμπρακτα την καινοτομία και την εγχώρια βιομηχανία και, αυτονόητα, στηρίζει τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων».
Τέλος, ο κ.Δένδιας εστιάζει στα σημεία εκείνα που θα κριθεί, κατά την άποψή του, το μέλλον της κεντροδεξιάς:«Θα κριθεί από την ικανότητά της να αντιληφθεί τις νέες προκλήσεις και τις ταχύτατες αλλαγές και να διαμορφώσει μια πολιτική πρόταση με ορίζοντα 20ετίας προσαρμοσμένη σε αυτές, διατηρώντας, ταυτόχρονα, τα βασικά στοιχεία του φιλελεύθερου και φιλολαϊκού γενετικού της υλικού. Θα κριθεί από τη δυνατότητα να δει πέρα και πάνω από τις συμβατότητες του χθες και να ενώσει την πολιτική σοβαρότητα με την κοινωνική ελπίδα. Να παρουσιάσει ρεαλιστικό σχέδιο για τα αναγκαία, να οικοδομήσει εμπιστοσύνη εκεί όπου υπάρχει αμφισβήτηση, κυρίως να δώσει στους πολίτες την αίσθηση ότι η χώρα προχωρά μαζί τους. Να τους πείσει ότι οι μεταρρυθμίσεις είναι δική τους υπόθεση, ότι αφορούν τη βελτίωση της δικής τους ζωής».
