«Υπήρχαν πράγματα που με πίεζαν και με ενοχλούσαν»
Για την παιδική ηλικία και τον τρόπο που μεγάλωσε μίλησε η Πηνελόπη Πλάκα, σε μια συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης που έδωσε στο ένθετο Enjoy και τον δημοσιογράφο Ηλία Μαραβέγια.
Τι κρατάς σήμερα από τη Θεσσαλονίκη, το χωριό και τα χρόνια που σε μεγάλωσαν οι παππούδες σου;
Πολύ όμορφες εικόνες. Κλείνω τα μάτια μου και θυμάμαι τα σορτσάκια που φορούσα, τα ματωμένα μου γόνατα γιατί έπεφτα συνέχεια από το ποδήλατο, να γυρνάω ξυπόλυτη μέσα στα νερά στα χωράφια με τα ρύζια του παππού μου, τα νερόφιδα που έβλεπα, τα βατράχια που έπιανα, τα κατσικάκια που τάιζα με το μπιμπερό, τη γιαγιά μου να φωνάζει “είναι δύο η ώρα, μην κάθεσαι στον ήλιο”, τα γεμιστά κολοκυθάκια που μόλις έβγαιναν από τον φούρνο. Μπορώ να μιλάω ώρες για όλα αυτά.
Ξέρεις τι με στενοχωρεί; Ότι πολλά παιδιά που μεγαλώνουν σήμερα στις πόλεις δύσκολα θα αποκτήσουν τέτοιες αναμνήσεις, γιατί περνούν αμέτρητες ώρες μπροστά σε μια οθόνη. Εγώ στάθηκα τυχερή. Μεγάλωνα στην πόλη με την οικογένεια μου αλλά οι παππούδες μου ζούσαν στο χωριό και ασχολούνταν με αγροτικές δουλειές. Έτσι έζησα αυτή την εμπειρία στο έπακρο. Θα ήθελα πολύ και το δικό μου παιδί να ζήσει κάτι αντίστοιχο. Μάλλον, όμως, αυτό δεν θα ‘ναι εύκολο.
Μεγαλώνοντας αλλάζει ο τρόπος που βλέπουμε τους γονείς μας;
Ναι. Για κάποιους προς το καλύτερο και για άλλους προς το χειρότερο. Στη δική μου περίπτωση, μεγαλώνοντας κατάφερα να αποκωδικοποιήσω και, μέσα από την ψυχοθεραπεία, να τους συγχωρήσω. Υπήρχαν πράγματα που με πίεζαν και με ενοχλούσαν. Θυμάμαι πως, όταν ήμουν 16 ετών, το μόνο που σκεφτόμουν μέσα στο δωμάτιο μου ήταν πως θα φύγω από αυτή την πόλη, πως θα φύγω από αυτό το σπίτι. Με το μυαλό που είχα τότε ένιωθα ότι δεν με καταλάβαιναν.
Αργότερα κατάλαβα και εκείνους και εμένα. Συγχώρησα και τους γονείς μου και τον εαυτό μου. Γονείς είναι, μας αγαπούν. Όχι όλοι, βέβαια, βλέπουμε καθημερινά τι συμβαίνει γύρω μας. Στη δική μου περίπτωση, όμως, με λάτρευαν και εξακολουθούν να με λατρεύουν.
