«Βοηθάει σε ένα μεγάλο βαθμό, σαν να έχεις κάποιον να εξομολογείσαι που να μην είναι φίλος σου»
Στην τοξικότητα της τηλεόρασης όσο και στη βοήθεια που έλαβε από την ψυχοθεραπεία αναφέρθηκε η Ειρήνη Νικολοπούλου, στην συνέντευξη που παραχώρησε, στο περιοδικό Λοιπόν και τον δημοσιογράφο Ανδρέα Θεοδώρου.
Πως καταφέρατε και μείνατε ανεπηρέαστη από την τοξικότητα που επικρατεί στην τηλεόραση;
Δεν έμεινα ανεπηρέαστη. Πακέτο πήγαιναν αυτά. Γενικά ήμουν χαζοχαρούμενη, είχα πάθος όπως βλέπω να έχει τώρα η ανιψιά μου. Μέσα μου δεν έχω κακία, ποτέ δεν ζήλευα ούτε τα πλούτη, ούτε την ομορφιά, ούτε τη θέση κάποιου άλλου. Πάντα ασχολούμουν εγώ με το τι μπορώ να κάνω.
Επίσης δεν είχα ανασφάλειες. Είχα αυτοεκτίμηση και εμπιστοσύνη στις δυνάμεις μου, γνωρίζοντας καλά πως να πετύχω τους στόχους μου. Πετύχαινα πράγματα οπότε σκεφτόμουν “ας λένε”, εγώ θα κάνω αυτό που θέλω.
Δείχνετε μια απόλυτα ισορροπημένη γυναίκα, χρειάστηκε ποτέ να κάνετε ψυχανάλυση;
Νομίζω πως όλοι παίρνουμε κάτι από τη φύση μας, από την οικογένεια μας και το DNA μας. Εγώ γεννήθηκα ένας άνθρωπος με αισιοδοξία που δεν ζηλεύει. Είχα πάντα αυτοεκτίμηση και αυτά όλα στην πορεία της ζωής μου με βοήθησαν πολύ. Από την άλλη, έκανα ψυχοθεραπεία τα τελευταία δυο χρόνια με αποκορύφωση την ασθένεια της αδελφής μου, γιατί το είχα ανάγκη.
Δεν είχα κάνει νωρίτερα. Η ψυχοθεραπεία βοηθάει σε ένα μεγάλο βαθμό, σαν να έχεις κάποιον να εξομολογείσαι που να μην είναι φίλος σου. Νιώθεις πως είναι πιο εξειδικευμένος και αντικειμενικός.
