«Οι χειρότερες μέρες της ζωής μου. Δηλαδή, τόσο πολύς πόνος»
Με τα μάτια ελαφρώς υγρά, λίγο πριν δακρύσει, ο ο Σταύρος Φλώρος συγκλονίζει με την περιγραφή του σε αμερικανικό Μέσο Ενημέρωσης για το βαρύτατο ατύχημα με τον ακρωτηριασμό του ποδού του στον Άγιο Δομίνικο κατά την διάρκεια υποβρύχιου ψαρέματος στο Survivor.
Το ταχύπλοο σκάφος πέρασε πάνω από τον ίδιο και τον συμπαίκτη του, Μάνο Μαλλιαρό. Ο 22χρονος εξηγεί πως η σύγκρουση έγινε σε ελάχιστο χρόνο, ενώ καταγγέλλει την έλλειψη στελεχών της παραγωγής στο σημείο για την προστασία τους:
«Ήμασταν δύο άτομα, είχαμε ένα ψαροντούφεκο, είχαμε τα πάντα. Και τότε το σκάφος πλησίασε πολύ κοντά στην παραλία, δεν ήταν κανείς από την παραγωγή εκεί για την ασφάλειά μας, και τότε συνέβη αυτό. Το σκάφος πήγαινε πολύ γρήγορα. Δεν τους νοιάζουν τα όρια ούτε τίποτα άλλο. Άκουσα τον φίλο μου τον Μάνο να μου φωνάζει: “Σταύρο, το σκάφος, το σκάφος!”. Τότε γύρισα το κεφάλι μου και το σκάφος βρισκόταν ήδη ένα με δύο μέτρα μακριά μου. Δεν μπορούσα να κάνω τίποτα εκείνη τη στιγμή. Το σκάφος με χτύπησε και μετά η προπέλα με έκοψε. Ένιωθα ότι πεθαίνω, έψαχνα τηλέφωνο να αποχαιρετήσω τη μητέρα μου».
«Ένιωθα ότι πεθαίνω»
Διατηρώντας τις αισθήσεις του, ο Σταύρος Φλώρος περιγράφει τα πρώτα δευτερόλεπτα αμέσως μετά το χτύπημα από την προπέλα και τη βαριά σωματική βλάβη που υπέστη στα κάτω άκρα:
«Το πρώτο χτύπημα ήταν περίπου στην πλάτη και στο κεφάλι μου, το πρώτο χτύπημα. Με αυτόν τον τρόπο το σκάφος με έσπρωξε, και μετά βούτηξα, και μετά η προπέλα μου έκοψε το πόδι πάνω από το γόνατο, στο αριστερό μου πόδι, και έκοψε το δεξί πόδι περίπου στον αστράγαλο. Είχα τις αισθήσεις μου… Ήμουν ξύπνιος όλη την ώρα. Βγήκα από το νερό και σκέφτηκα: “Λοιπόν, τι μου συνέβη;
Τι έγινε τώρα;”. Κοιτάζω τον εαυτό μου, νομίζω ότι όλα είναι εντάξει, και μετά κοιτάζω το πόδι μου. Το πιάνω, βλέπω ότι το πόδι μου είχε κοπεί εντελώς, τελείως. Κοιτούσα μέσα στο πόδι μου, στην πραγματικότητα. Και τότε έρχεται ο Μάνος φωνάζοντας: “Το σκάφος, σταμάτα, σταμάτα!”. Ευτυχώς που υπήρχαν τουρίστες, άνθρωποι στο σκάφος, και το σκάφος σταμάτησε, γιατί δεν ξέρω αν αλλιώς θα σταματούσε ή όχι…»
«Είχε χαθεί το πόδι μου»
Η καθυστέρηση στην υγειονομική περίθαλψη ήταν μεγάλη, καθώς η απόσταση μέχρι τις νοσοκομειακές εγκαταστάσεις ξεπερνούσε την μία ώρα. Στο διάλογο που ακολούθησε με τον δημοσιογράφο, ο νεαρός αναφέρεται στην οριστική απώλεια του αριστερού του μέλους:
Δημοσιογράφος: Και το αριστερό σου πόδι ήταν ήδη, ξέρεις…
Σταύρος: Ναι, είχε ήδη χαθεί. Είχε ήδη χαθεί. Ναι, δεν το ξαναείδα ποτέ στην πραγματικότητα, ποτέ. Έμεινε στη θάλασσα.
Αναφερόμενος στους λόγους που τον οδήγησαν στη συμμετοχή του στο τηλεοπτικό πρόγραμμα Survivor, ο ίδιος σημειώνει την ειρωνεία της τύχης γύρω από τον τελικό του προορισμό:
«Πάντα ήθελα να πάω στο Μαϊάμι. Αυτός ήταν ο λόγος που μπήκα στο Survivor, γιατί έχουν ένα έπαθλο για να πας στο Μαϊάμι, και πάντα ήθελα να φτάσω εκεί, να μπω στο παιχνίδι, να κερδίσω αυτό το έπαθλο και να πάω στο Μαϊάμι. Αλλά φτάσαμε με άλλο τρόπο, όχι και τόσο καλό».
Η πολυήμερη νοσηλεία του περιελάμβανε συνεχείς χειρουργικές επεμβάσεις και έντονους σωματικούς πόνους κατά τη διάρκεια της αποκατάστασης: «Οι χειρότερες μέρες της ζωής μου. Δηλαδή, τόσο πολύς πόνος. Οι γιατροί είναι καλοί. Με φροντίζουν. Αλλά ο πόνος ήταν κάτι άλλο, κάτι άλλο κάθε μέρα. Ένιωθα τόσο πολύ πόνο, φανταστικό πόνο (πόνο μέλους φάντασμα), πραγματικό πόνο, χειρουργείο μετά το χειρουργείο…»
