«Γενικά οτιδήποτε συμβαίνει μέσα μας φέρει ένα φορτίο ενοχής»
Για το αίσθημα της ενοχής, τις εσωτερικές συγκρούσεις και την πίεση της τελειότητας μίλησε στην Έλενα Παπαβασιλείου και στο EQ η Ελεονώρα Μελέτη, εξηγώντας πώς η μη έκφραση των συναισθημάτων μπορεί να τα διογκώσει και να οδηγήσει σε μεγαλύτερη εσωτερική σύγκρουση.
«Γενικά οτιδήποτε συμβαίνει μέσα μας φέρει ένα φορτίο ενοχής. Και όταν δεν το μοιράζεσαι, αυτό μπορεί να γιγαντωθεί κιόλας, γιατί όσο τρέφεις αυτές τις σκέψεις και δεν τις εκτονώνεις, δεν τις μοιράζεσαι, δυναμώνουν αυτές», ανέφερε χαρακτηριστικά, τονίζοντας πόσο απελευθερωτική μπορεί να είναι η εξωτερίκευση.
Αναφερόμενη στην προσωπική της εμπειρία, η Ευρωβουλευτής της ΝΔ αποκάλυψε ότι αυτή η κατανόηση ήρθε έντονα μέσα από τη συγγραφή: «Όταν έγραψα το πρώτο μου βιβλίο, το έγραψα πρώτα στον εαυτό μου, σε ημερολογιακή μορφή. Το είχα ξεκινήσει πριν παντρευτώ και κάνω οικογένεια, όταν ερχόμουν αντιμέτωπη με στερεότυπα που μου δημιουργούσαν συγκρούσεις, ενοχές και αναζητήσεις». Όπως είπε, η μητρότητα έκανε αυτά τα συναισθήματα ακόμη πιο έντονα: «Ένιωθα συναισθήματα που πίστευα ότι είναι ντροπή να τα νιώθει μια γυναίκα που έχει φέρει στον κόσμο ένα παιδί».
Η Ελεονώρα Μελέτη υπογράμμισε πως το αίσθημα της ενοχής δεν προκύπτει τόσο από τις ίδιες τις σκέψεις, όσο από το κοινωνικό πλαίσιο: «Έχω γευτεί βαθιά τη σύγκρουση που προκαλούν αυτές οι σκέψεις της ενοχής. Και εκεί ανακάλυψα ότι τελικά δεν ήμουν μόνη. Αυτές οι συγκρούσεις δημιουργούνται πάρα πολύ από το αφήγημα που επικρατεί για τα πάντα γύρω μας. Είναι αυτό που σε κάνει να νιώθεις ενοχές ότι δεν το ακολουθείς».
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στην πίεση που βιώνουν οι γυναίκες να είναι τέλειες σε όλους τους ρόλους τους: «Δεν μπορούμε να είμαστε παντού τέλειες, δεν μπορούμε να τα κάνουμε όλα σούπερ. Αλλά κι αυτό είναι μαγικό», σημείωσε, επισημαίνοντας ότι η επιλογή να αποδεχτείς την ατέλεια είναι βαθιά απελευθερωτική.
Κλείνοντας, στάθηκε στη φιλοσοφία της αποδοχής της ατέλειας: «Το τέλειο δεν με αφορά. Δεν το αναζητώ ούτε στους άλλους ούτε στον εαυτό μου. Ακόμα και η φύση στην ατέλεια εστιάζει την ομορφιά της». Όπως είπε, «η ρωγμή είναι αυτή που επιβεβαιώνει την ομορφιά».
