Ευαγγελία Αραβανή: Έχω φάει πόρτα από άνδρα

Η Ευαγγελία Αραβανή μίλησε στην εφημερίδα «Αγορά» για τα νέα δεδομένα στη ζωή της.

-Και κάπως έτσι ετοιμάζεις το τηλεοπτικό σου comeback.Πως προέκυψε η πρόταση από τον ΣΚΑΪ και τι ακριβώς θα κάνεις στο «X-Factor»;
Δέχθηκα ένα τηλεφώνημα από την κ. Μαραγκουδάκη, κάναμε ένα ραντεβού και μου εξήγησαν τι ακριβώς θα ήθελαν από εμένα στο κομμάτι της παρουσίασης. Στην αρχή συζητήσαμε για το αν η συνεργασία μας θα έχει να κάνει μόνο με το backstage των live ή και με τις οντισιόν, κάποια στιγμή κάναμε ένα μικρό δοκιμαστικούλι και τελικά δώσαμε τα χέρια. Τελικά αποφασίσαμε να παρουσιάζω όλες τις οντισιόν των υποψηφίων, οπότε εγώ ξεκινάω εντατικά γυρίσματα με την παραγωγή του show μέσα στον Φεβρουάριο. Θα βαρεθείτε να με βλέπετε σε όλα τα επεισόδια (γέλια)

-Οπότε είναι η πρώτη φορά που θα πάρεις το μικρόφωνο και θα δείξεις μια άλλη πλευρά του εαυτού σου, λιγότερο στυλιζαρισμένο σε σχέση με το παρελθόν.
Φυσικά, δεν θα είναι κάτι «στημένο». Έχουμε στο μυαλό μας να δούμε τις οντισιόν με μια πιο αυθόρμητη και άμεση ματιά και σκοπεύω να είμαι στο πλευρό αυτών των παιδιών από την αρχή μέχρι το τέλος του παιχνιδιού.

-Με το χέρι στην καρδιά, στη δική σου περίπτωση αυτή η εξωτερική εμφάνιση ήταν ευχή ή κατάρα;
Σίγουρα ήταν ευχή, γιατί με βοήθησε να μπω σε αυτό τον χώρο που λέγεται μόδα, τηλεόραση κτλ... Από εκεί και πέρα η ομορφιά όσες πόρτες μπορεί να σου ανοίξει άλλες τόσες μπορεί να σου κλείσει. Δυστυχώς, οι περισσότεροι κοιτούν μόνο το περιτύλιγμα κι όχι το περιεχόμενο, μια κοπέλα με ωραία εξωτερική εμφάνιση πρέπει να αποδείξει ότι δεν είναι μόνο ωραία. Πρέπει να προσπαθήσεις διπλά για να αποδείξεις ότι είσαι έξυπνη, ότι ξέρεις να μιλάς και ότι έχει μια ουσία ως άνθρωπος.

-Έχεις βιώσει αυτού του τύπου τον ρατσισμό; Ότι επειδή είσαι ψηλή και ξανθιά συνεπάγεται ότι είσαι και... χαζή;
Ναι το βιώσει. Επίσης πολλοί άνθρωποι νομίζουν ότι είμαι ψώνιο και ψηλομύτα και θα σου εξηγήσω από που πηγάζει αυτό. Επειδή στην αρχή που μπήκα στον χώρο ήμουν πάρα πολύ ντροπαλή, κάθε φορά που πήγαινα σε μια κοσμική εκδήλωση δεν έκανα ποτέ το πρώτο βήμα για να μιλήσω σε κάποιους σημαντικούς ανθρώπους. Εγώ ένιωθα ότι δεν ήμουν τίποτα μπροστά τους, αλλά εκείνοι πίστευαν ότι είμαι ξινή κι απόμακρη. Όταν όμως στην πορεία έτυχε να συναναστραφώ με αυτούς τους ανθρώπους, μου είπαν ότι τελικά δεν έχω καμία σχέση με την εικόνα που αρχικά είχαν σχηματίσει για μένα. Στο παρελθόν καθόμουν σε μια γωνία χωρίς να μιλάω και δυστυχώς αυτό παρεξηγήθηκε από πολύ κόσμο.

-Σε παλιότερη συνέντευξη σου έχει δηλώσει πως η μοναξιά είναι ο μεγαλύτερος φόβος σου. Αυτό σημαίνει ότι μπορείς να συμβιβαστείς με έναν σύντροφο απλά για να έχεις έναν άνθρωπο στο πλευρό σου;
Το έχω δηλώσει αυτό, αλλά νομίζω ότι μεγαλώνοντας κάποια δεδομένα μέσα μου αλλάζουν. Υπάρχουν φορές που την χρειάζομαι την μοναξιά μου. Μπορεί στο παρελθόν να ήθελα συνέχεια να έχω δίπλα μου κόσμο, αλλά όσο περνούν τα χρόνια συνειδητοποιώ ότι και η μοναξιά είναι αναγκαία. Δεν είμαι από τις γυναίκες που συμβιβάζονται, θα κάνω αυτό που θέλω εγώ και δεν θα μπω σε μια σχέση απλά και μόνο επειδή δεν βρήκα κάτι καλύτερο στη ζωή μου.

-Πρόσφατα αποκάλυψες oncamera ότι είσαι πλέον ελεύθερη. Την απολαμβάνεις αυτή την ελευθερία σου;
Την απολαμβάνω και με βρίσκει σε μια πολύ δημιουργική περίοδο από επαγγελματικής άποψης. Είμαι σε μια φάση της ζωής μου που θέλω να δώσω τα πάντα στη δουλειά μου κι εκ των πραγμάτων δεν υπάρχει πολύς χρόνος για τα προσωπικά μου.

-Υπάρχει συνταγή για να σε κερδίσει ένας άνδρας; Ποιο είναι το «κουμπί» που πρέπει να πατήσει;
Σίγουρα δεν υπάρχουν τέτοια πράγματα, δεν υπάρχουν συγκεκριμένα χαρακτηριστικά και στάνταρ που πρέπει να έχει ένας άνδρας. Έχει να κάνει με τον τρόπο θα σε προσεγγίσει ο άλλος, αν και μεταξύ μας οι άνδρας γενικά δεν σε προσεγγίζουν εύκολα...

-Εσύ θα έκανες το πρώτο βήμα ή είσαι πιο παραδοσιακή γυναίκα;
Όχι, γιατί εγώ είμαι πολύ παραδοσιακή σε πολλά πράγματα. Δεν το κάνω πάντως για να μην φάω «πόρτα», σε καμία περίπτωση αυτό!

-Γιατί υπάρχει το ενδεχόμενο εσύ να φας «πόρτα»; Σοβαρολογείς τώρα;
Μην το λες αυτό (γέλια). Έχω φάει «πόρτα» από άνδρα. Συμβαίνει και στα καλύτερα σπίτια. Αν όμως κάποιος καταλάβω ότι ενδιαφέρεται για μένα κι εγώ το ίδιο για εκείνον, τότε θα αφήσω ένα παράθυρο ανοιχτό για να με προσεγγίσει.

-Η εξουσία και η δύναμη που εκπέμπει ένας άνδρας είναι για σένα αφροδισιακή;
Δεν θα έλεγα ότι είναι μέσα στα δεδομένα που προσέχω σε κάποιον. Είναι άλλα τα βασικά στοιχεία για μένα, αλλά σίγουρα δεν σημαίνει ότι αν υπάρχει αυτό δεν το δέχεσαι.

-Θα μπορούσες δηλαδή να είσαι με έναν άνδρα που παίρνει μισθό 700 ευρώ;
Ναι θα μπορούσα, γιατί δουλεύω, βγάζω τα δικά μου λεφτά και δεν έχω ανάγκη κανέναν πλούσιο άνδρα για να με συντηρεί οικονομικά. Άσε που αν καθόμουν όλη μέρα στο σπίτι θα τρελαινόμουν. Το θέμα πάντως είναι πως ασχέτως αν βγάζει 700 ευρώ ή 7.000 ευρώ τον μήνα, να ξέρει να συμπεριφερθεί σωστά στη γυναίκα που έχει δίπλα του.

-Έχει χρειαστεί να γίνεις bitch για να επιβιώσεις σε αυτή την δουλειά; Έχεις βγάλει «νύχια»;
Έχει χρειαστεί πολλές φορές να γίνω bitch, αλλά ποτέ δεν το έχω κάνει. Είναι έτσι ο χαρακτήρας μου που δεν μου βγαίνει να συμπεριφερθώ με τέτοιο τρόπο. Έχω φάει το ένα χαστούκι μετά το άλλο επειδή δεν είμαι bitch, για να στο πω κι έτσι.

-Τα τελευταία χρόνια σε έχουμε συνηθίσει σε μακροχρόνιες σχέσεις. Πρόταση γάμου έχεις δεχθεί;
Ναι, μου έχουν κάνει πρόταση γάμου. Αλλά δεν θα ήθελα να το συνεχίσουμε αυτό το θέμα...

-Φαντάζομαι ότι για να μην φοράς σήμερα το μονόπετρο θα υπήρχαν συγκεκριμένοι λόγοι...
Υπήρχαν λόγοι, αλλά ειλικρινά δεν θα ήθελα να μπούμε σε λεπτομέρειες.

-Οι φετινές γιορτές ήταν οι πρώτες που πέρασες χωρίς τον πατέρα σου. Πως διαχειρίζεσαι την απώλεια του;
Πολύ δύσκολες ήταν οι φετινές γιορτές, γιατί έπεσαν πάνω στα εξάμηνα του πατέρα μου. Αν και πιο ζόρικη ήταν η ημέρα των γενεθλίων μου, γιατί περίμενα ένα τηλέφωνο που δεν ήρθε ποτέ... Δεν ξέρω τι να σου απαντήσω πάνω στο θέμα. Δεν έχω ζητήσει την βοήθεια κάποιου ειδικού και δεν ξέρω πώς να το δουλέψω μέσα μου. Έχει τύχει να το συζητήσω με κάποιον πολύ δικό μου άνθρωπο και αυτό με κάνει να νιώθω πολύ καλύτερα. Αυτή την στιγμή είμαι στη φάση που νομίζω πως δεν έχει συμβεί σε μένα. Επειδή, ούτως ή άλλως, τον πατέρα μου δεν τον ζούσα στην καθημερινότητα μου, εκείνος ζούσε μόνιμα στην Λευκάδα κι εγώ στην Αθήνα, είναι πολύ δύσκολες οι στιγμές όταν πηγαίνω στο νησί. Αυτή είναι η αλήθεια.

Παρακαλούμε περιμένετε ...