Η συγκλονιστική εξομολόγηση του Γιάννη Βαρδή για τους τελευταίους μήνες του πατέρα του

Η συγκλονιστική εξομολόγηση του Γιάννη Βαρδή για τους τελευταίους μήνες του πατέρα του

«Όταν έχεις έναν όγκο στο κεφάλι που σου χτυπάει κάποια νεύρα, χάνεις την ομιλία σου, χάνεις την κίνησή σου στη μία πλευρά…».

Ο Γιάννης Βαρδής βρέθηκε καλεσμένος στην εκπομπή «Μετά τα Μεσάνυχτα» της Ελεονώρας Μελέτη και μίλησε για την μάχη που έδινε ο πατέρας του, Αντώνης, με τον καρκίνο ο οποίος έφυγε από την ζωή τον Σεπτέμβριο του 2014.

«Νιώθω ότι ο θάνατος του πατέρα μου με ωρίμασε. Αφού "έφυγε" ανακάλυψα ότι ήμουν ο μόνος που είχα την ελπίδα, δεν ήθελα να δεχτώ ότι θα "φύγει". Ακόμα προσπαθώ να το διαχειριστώ. Τα πράγματα στην αρχή ήταν πιο ελπιδοφόρα. Μάθαμε ότι ήταν ένας όγκος 2,5 εκατοστών, ότι είναι επιφανειακός, ότι μπορεί να χειρουργηθεί και ευελπιστούσαμε ότι μετά το χειρουργείο, που το κάναμε στη Γερμανία, σιγά σιγά θα άρχιζε να δυναμώνει, να καλυτερεύει και να πατάει στα πόδια του. Ο όγκος ήταν στο κεφάλι, δύσκολο σημείο» είπε ο Γιάννης Βαρδής και συνέχισε:

«Πήγαμε στη Γερμανία, κάναμε την επέμβαση, γυρίσαμε στην Αθήνα και όντως υπήρχε καλυτέρευση. Άρχισε να δυναμώνει, να περπατάει και κάποια στιγμή, στις αρχές του 2014, μας είπε ότι "κάτι δεν πάει καλά, σαν να αρχίζει να μουδιάζει το χέρι μου". Κάναμε ξανά μαγνητική, πήγαμε ξανά στη Γερμανία και μας είπαν ότι δεν γίνεται να χειρουργηθεί, είναι δύσκολο. Δεν του το είπαμε ποτέ, αλλά ήταν ένας άνθρωπος που είχε πολύ καλή αντίληψη, δεν νομίζω ότι δεν το κατάλαβε.

Η ψυχολογία του τότε ήταν μέτρια προς κακή. Όταν έχεις έναν όγκο στο κεφάλι που σου χτυπάει κάποια νεύρα, χάνεις την ομιλία σου, χάνεις την κίνησή σου στη μία πλευρά… Δηλαδή, τα δύο σημεία που μπορούσε να εξωτερικεύσει τα συναισθήματά του, να παίξει κιθάρα και να τραγουδήσει ή να μιλήσει, το πιο απλό πράγμα, εκεί νομίζω ότι τα ζύγιασε και είπε… δεν μπορώ να κρατηθώ πάρα πολύ. Ήταν ένας τεράστιος αγώνας αυτόν τον 1.5 χρόνο».

Ο Γιάννης Βαρδής μίλησε και για τους δύσκολους τελευταίους μήνες: «Οι τελευταίοι μήνες, από τον Απρίλιο του 2014 μέχρι τον Σεπτέμβριο που "έφυγε" ήταν πάρα πολύ δύσκολοι. Είχε χάσει την κίνησή του και εμείς τον βοηθούσαμε στο σπίτι, αλλά ήταν άντρας παλαιάς κοπής, δεν ήθελε να χάσει την περηφάνια του. Και ίσως να ένιωσε ότι κάπου την χάνει. Εγώ του έλεγα ότι δεν τρέχει τίποτα, να σε κάνω μπάνιο, θα είναι για λίγο διάστημα, κι εσύ θα έκανες το ίδιο… Το έβλεπα όμως στα μάτια του ότι είχε χάσει την αισιοδοξία του», είπε.

Παρακαλούμε περιμένετε ...